Siedzi baca przed chałupą, a obok bawi się śliczny szczeniak
— owczarek podhalański.
— Baco, sprzedajcie mi tego pieska? — prosi przechodzący turysta.
— Czemu ni...
— A ile chcecie za niego?
— 10 milionów.
— 10 milionów! Chyba sobie kpicie ze mnie!
Za kilka godzin turysta znowu przechodzi koło chałupy bacy.
— I co baco, sprzedaliście tego pieska za 10 milionów?
— Sprzedać nie sprzedałem, ale wymieniłem z sąsiadem na dwa koty, co kosztowały po pięć milionów każdy...

Siedzi baca nad strumieniem i pierze w nim przeraźliwie miauczącego kota.
— Baco, kotów się nie pierze — zwraca mu delikatnie uwagę przechodzący turysta.
— A co wy tam wicie... — lekceważy go baca.
Po kilku godzinach turysta znowu przechodzi obok strumienia. Widzi bacę, obok którego leży nieżywy kot.
— A nie mówiłem baco, że kotów się nie pierze?!
— Pierze się, pierze, ino się nie wyżyma...

Turystka zgubiła się w górach. Kilka godzin się błąkała, w końcu wyszła na polanę, gdzie zobaczyła stado owiec i górala.
— Pasterzu — zawołała. Góral ani drgnął.
— Pasterzu — do was mówię!
Góral nie reaguje. W końcu turystka podeszła do niego i potrząsnęła za ramię. Wtedy góral zareagował.
— Droga paniusiu, w Polsce mamy dwóch pasterzy: Wyszyński od owieczek i Gierek od baranów. A ja jestem baca.

Agitator przekonuje górali o dobrodziejstwach kolektywizacji ziemi.
W swoim wywodzie często używa argumentu — „Należy iść z prądem".
Zaczyna się dyskusja. Górale wypychają naprzód starego Stacha, który jest najbardziej wygadany:
— Ja tam panocku człek nieuczony, na polityce się nie znam. Ale rybak jestem co się zowie i wiem, że z prądem to byle gówno płynie, a pod prąd jeno ślachetna ryba.

Znany pisarz zamieszkał w czasie urlopu wraz z żoną u gazdy w Zakopanem. W dzień chodził na wycieczki, a w nocy pisał książkę. Nie podobało się to gaździe, bowiem energia elektryczna kosztuje... Wypomniał to pisarzowi. Ten, aby zakpić z górala, odciągnął go na stronę i mówi:
— Wiecie gazdo, przy świetle to się znacznie lepiej robi...
W nocy podczas pisania raz po raz zerkał w okno, bo u gazdy przez cały czas, aż do rana, paliło się światło. Spotykają się rano.
— No i co gazdo, przy świetle lepiej?
— Iii tam, lepiej. Ino dzieciska miały ubaw.

Przed Nowym Targiem góral, stojący przy drodze, zatrzymuje samochód. Brutalnie wyciąga kierowcę i ciągnie w krzaki. Tam wyciąga zza pazuchy siekierę i każe przestraszonemu człowiekowi ściągać spodnie.
— A teraz łonanizuj się, bo jak nie, to cię toporeckiem... Po chwili odpoczynku baca powtarza.
— A tera łonanizuj się...
Po kilku takich rozkazach facet jest zupełnie wyczerpany.
— Baco, ja już nie mogę...
— Dobra, panocku zakładajcie spodnie. Maryna, wyłaź za krzaka, panocek zawiezie cię do Nowego Targu.

Młody juhas wraca z wojska po dwuletniej służbie. Żona Jagna chwyta go za rękę i ciągnie do sypialni. On stanowczym gestem zatrzymuje ją i mówi:
— Chodź Jagna, pójdziem na spacer. Wyprowadził ją na połoninę.
— Widzisz Jagna to piknę niebo?
— Oj widzę, widzę, ale chodź prędko do chałupy.
— A widzisz Jagna te piknę smreki?
— Widzę, ale chodźmy już...
— A widzisz te piknę wirchy?
— No, widzę...
— To patrz Jagna uważnie i za pamiętaj, bo teraz przez miesiąc to będziesz tylko sufit oglądała

Stary baca siedzi na przyzbie i patrzy na przechodzącą Jagnę.
— Chodź no Jagna, pochędożyjny
— A co wy też baco, do kościoła ida... Mija pięć minut i Jagna wraca.
— Wicie baco, tak sobie myślę. Kościół stał i stać będzie, a z wami to już różnie bywa...

Facet miał papugę, która nałogowo piła wódkę. Ponieważ gospodarz też był miłośnikiem tego trunku, często dochodziło do awantur.
Któregoś dnia facet oświadczył swojej papudze:
— Jeżeli jeszcze raz wypijesz moją wódkę, to ci wszystkie pióra z d... powyrywam!
Wraca z pracy i widzi, że barek otwarty, na podłodze leży pusta butelka po wódce.
Pijana papuga na jego widok zaczyna wyrywać sobie z ogona pióra mówiąc: — A po kiego diabła mi one...?

Podchodzi mamut do mamucicy.
— Mmmmyyyy?
— Y
Podchodzi do drugiej.
— Mmmmyyyy?
— Y!
Próbuje szczęścia u trzeciej.
— Mmmmyyyy?
— Y!
1 w ten właśnie sposób wyginęły mamuty.

Zły niedźwiedź chodził po lesie i tylko czekał, aby komuś przyłożyć. Zobaczył zająca.
— Ty zając, czemu chodzisz bez czapki? I łup go!
Idzie dalej, zobaczył wilka.
— Wiesz co, mam ochotę komuś przyłożyć...
— No to idziemy do zająca...
— On już dostał, głupio tak jakoś...
— Pretekst zawsze się znajdzie. Poprosisz go o papierosa. Jak da z filtrem to powiesz, że chciałeś bez filtra. Jak da bez filtra to powiesz, że chciałeś z filtrem.
Poszli do zająca.
— Cześć zajączku, poczęstuj mnie papierosem.
— Chcesz z filtrem, czy bez filtra?
— Zając, ty znowu bez czapki chodzisz...

Chłop wybrał się wozem konnym na targ. Obok wozu biegł jego pies. W pewnym momencie droga zaczęła się piąć ostro pod górę. Koń ledwo ciągnął wyładowany po brzegi wóz.
Chłop, aby „zachęcić" konia do wysiłku, okładał go batem. Nagle koń stanął, odwrócił głowę i powiedział:
— Jeśli jeszcze raz uderzysz mnie batem, to tak cię kopnę, że się
w grobie obudzisz!
— Rany boskie! — krzyczy chłop — pierwszy raz w życiu słyszę, żeby koń gadał...
Na te słowa odzywa się pies.
Ja też...

Pewien rolnik miał wielką fermę kurzą. Żeby się kurom nie nudziło, kupił im koguta. Wiedział, że koguty są jurne, ale ten okaz był wyjątkowy. Pierwszego dnia zaliczył wszystkie kury. — Oj, bracie, przesadzasz — ostrzegał gospodarz. Drugiego dnia kogut przefrunął przez płot do sąsiada, który miał fermę kaczek. Kogut zaliczył wszystkie.

— Oj, bo to się źle skończy — ostrzegał gospodarz. Trzeciego dnia rolnik wychodzi ze swej chaty i widzi, że kogut
leży jak nieżywy.
— A nie mówiłem, nie ostrzegałem! Na to kogut otwiera jedno oko.
— Pssst, zjeżdżaj stąd, bo mi wrony płoszysz!

Idzie sobie zajączek przez las podskakuje, podśpiewuje... Usłyszał go krecik.
— Z czego tak się cieszysz, zajączku?
— Bo idę na dziewczynki...
— Weź mnie ze sobą, sam nie trafię, bo jak wiesz, słabo widzę. Idą dalej razem, nagle zajączek potknął się o korzeń.
— O kur...!
Na to krecik.
— Dzień dobry.

Spotkały się dwa żółwie. Od słowa do słowa i postanowiły rozpić pół litra.
Podszedł do nich trzeci i pyta się, czy może się przyłączyć.
— Oj, to będzie za mało, skocz po drugą butelkę, my tu na ciebie zaczekamy.
Czekają rok, drugi, a jego wciąż nie ma.
— Chyba nie będziemy już dłużej czekać...?
— Pewnie, odkręcaj butelkę...
A na to trzeci żółw ukryty w krzakach.
— Oj, bo nie pójdę...

Zajączek chodził po lesie i opowiadał wszystkim zwierzętom, że pisze pracę magisterską na temat „Dlaczego wilki są głupsze od zajęcy". Gdy to usłyszał wilk, rzucił się w pogoń za zającem. Wpadli w krzaki, zakotłowało się, a potem rozległ się drżący głos
wilka.
— Tak, to prawda, wilki są głupsze od zajęcy. Po chwili wilk wyszedł z krzaków ze złamaną łapą, naderwanym uchem i potarganą sierścią. Za nim wyszedł niedźwiedź i otrzepując łapy powiedział — Nieważne, kto pisze pracę, ważne, kto jest jej promotorem...

Przychodzi mysz do baru, staje na progu i pyta się szeptem barmana:
— Czy jest kot?
— Jest, ale śpi.
— To poproszę setkę i już uciekam.
Po chwili wraca.
— Kot jeszcze śpi?
— Śpi.
— To nalej mi jeszcze setkę. Mysz wypiła, otarła wąsy, czknęła.
— Jeszcze raz seta i obudź kota!

Zając — chuligan dokuczał małym liskom mówiąc, że jeśli tylko zechce, to zgwałci ich matkę. Liski opowiedziały o tym lisicy. Ta wściekła postanowiła dopaść zająca.
Zobaczyła go i puściła się za nim w pogoń. Miała jednak pecha. Zajączek przebiegł przez wydrążony pień, a lisica utknęła tak, że tylko wystawał jej zadek.
Zając wyszedł z drugiej strony pnia, zaszedł lisicę od tyłu.
— Wiesz moja droga, mi na tym specjalnie nie zależy, ale skoro już obiecałem twoim dzieciom...

Zając ukradł strzelbę myśliwemu i poczuł się bardzo ważny.
Spotyka lisa.
— Cześć lis, zrób kupkę.
— Co ty, zając, oszalałeś.
— Bo strzelam!
............
— No to świetnie, a teraz ją zjedz. Idzie dalej spotyka wilka.
— Cześć wilk, zrób kupkę.
— Ja ci zaraz zrobię...
— Bo strzelam!
............
A teraz ją zjedz.
Słuchaj zając, a czy ta strzelba na pewno jest nabita?
... Wiesz co? To ja ją zjem za ciebie.

Lew zwołał w dżungli zebranie.
— Niech piękne zwierzęta siądą po mojej lewej stronie, a mądre
po prawej — zarządził. Zakotłowało się i po chwili na placu przed obliczem lwa została
tylko żaba.
— A ty co, nie słyszysz?
— No przecież się nie rozdwoję!




v:1.6.3   1.00 id: 361032